Legendre Leest

Marc Legendre kiest er voor onze site een strip uit

Gringos Locos
Olivier Schwartz & Yann

In de aanloop naar de publicatie van Gringos Locos, morsten de media met variaties op ‘De strip van 2012!’ en ‘Het stripevenement van het jaar!’. Toen enkele van de erven het scenario afwezen, kon het album nog meer gehypet worden. Immers, dat de reeds gedrukte oplage, door het protest van een stelletje verongelijkten, het daglicht niet zou zien, betekende zogezegd een groot gemis voor de ware stripliefhebber. Toen Dupuis euforisch meldde dat een compromis bereikt was en het boek alsnog zou verschijnen zoals het door de auteurs bedoeld was, met een bijgevoegd ‘recht op antwoord’ van de zeurkousen, slaakte de stripwereld een zucht van opluchting. Gerechtigheid was geschied, het feest kon beginnen.

‘Als de legende sterker is dan de realiteit, gebruik dan de legende,’ staat op de titelpagina en daarmee is (bijna) alles gezegd. De makers geven er immers zelf mee aan dat het verhaal grotendeels verzonnen is en dat de personages niet echt zijn.
Maar dat had men blijkbaar niet meteen zo begrepen.   Gringos Locos werd aanvankelijk aangekondigd als het verslag van de tocht door Amerika die Jijé, Franquin en Morris in 1948 maakten. Ze hoopten werk te vinden in de studio’s van Walt Disney, vingen bot en reisden door naar Mexico. De verhalen die ze er later over vertelden, waren (vaak) hilarisch en kregen een mythisch karakter, niet in het minst omdat de hoofdrolspelers dat ook zijn. Yann hangt een beeld op van de drie stripgrootheden, dat gedeeltelijk (of helemaal niet) klopt met de realiteit. Het gevaar bestaat echter dat de lezer ervan uitgaat dat het echt zo gegaan is. Dat de personages zijn zoals we ze aan het werk zien, ook al benadrukt men nu her en der dat Gringos Locos geen geschiedschrijving is.

Als een stripauteur een stripverhaal maakt van een verhaal dat stripauteurs verteld hebben, zou je moeten weten hoe laat het is.
Uitvergroten en opblazen zijn tools waarvan een auteur gebruik kan maken om de boel te kleuren. Toch werd daar onvoldoende op gewezen. Wel meldde men dat Yann zich uitzonderlijk had gedocumenteerd. Dat hij alle betrokkenen geïnterviewd had en dat Franquin ‘m ooit persoonlijk zou gevraagd hebben om Gringos Locos asjeblief te willen maken. Zoiets kan enkel in betrouwbaarheid resulteren, werd geïnsinueerd.
Dat valt te bezien.
Over menig stripauteur (en niet enkel over hen) doen verhalen de ronde waarin men een beeld van ze ophangt dat zelden klopt met de realiteit. Dat zowel de dochter van Franquin als de zonen van Jijé beweren hun vader niet te herkennen of bepaalde zaken anders ervaren hebben, moet in die context gezien worden. Het fictieve karakter van Gringos Locos lijdt onder adoratie die de legende tot werkelijkheid dwingt.

Gringos Locos is niet ‘het evenement’ dat men er op voorhand van gemaakt heeft en al helemaal niet ‘de strip van 2012´. Daarvoor is het té onevenwichtig. Het scenario bestaat uit een reeks anekdotes die met haken en ogen aan mekaar hangen en nooit een gevoel van eenheid geven. Evenmin is Yann er in geslaagd om spitse of grappige dialogen te schrijven. Dat hij niet meer gedaan heeft met het materiaal, is jammer. Dat hij daar schijnt mee weg te komen, is opmerkelijk. Dat Gringos Locos niettegenstaande dat tóch een plaats verdient in je stripcollectie, heeft alles te maken met het talent van Olivier Schwartz.
Zijn tekeningen zijn puur genieten, de lijnvoering zwierezwaait, de platen zijn rijkelijk gestoffeerd zodat er veel (maar niet te veel) te zien is, de bravoure druipt van elke pagina, het tekenwerk ademt de tijd van toen en dat zegt meer over de reis van de drie supertalenten dan wat Yann in het scenario en de dialogen stopt.    

Vergeet de hype.

Misinformatie en blinde hysterie maakten dit album groter dan het is. Dat was onnodig en stom. Gringos Locos is beter als je er niet teveel van verwacht. Voorlopig blijft ‘dé stripbelevenis’ van dit én het voorbije jaar, Portugal van Pedrosa, maar wie ‘een gewoon goed stripje’ in huis wil halen, mag Gringos Locos niet laten liggen.
 
Marc